بمباران شیمیایی سردشت یکی از بزرگ‌ترین جنایت‌های جنگ تحمیلی بود که هنوز قربانیان آن چشم‌انتظار عدالت هستند

هادی سیاسی شهرستان‌محلات،سیدحبیب‌الله تدینی در گفتگوی اختصاصی با خبرنگار «نسیم محلات» به مناسبت سالروز بمباران شیمیایی سردشت با اشاره به روند استفاده رژیم بعث عراق از سلاح‌های شیمیایی در دوران دفاع مقدس اظهار کرد: در سال‌های ابتدایی جنگ، صدام زمانی که در برابر مقاومت رزمندگان اسلام ناتوان می‌شد، از سلاح‌های شیمیایی در جبهه‌ها استفاده می‌کرد، اما هرچه به پایان جنگ نزدیک‌تر شد، دامنه این جنایت‌ها را به مناطق مسکونی نیز گسترش داد.

وی افزود: بعدازظهر هفتم تیرماه سال ۱۳۶۶، شهر سردشت هدف هفت بمب شیمیایی قرار گرفت که چهار بمب در مناطق مسکونی و سه بمب در دره‌های اطراف شهر فرود آمد. این حمله صدها شهید و هزاران مجروح بر جای گذاشت و به یکی از نخستین موارد بمباران شیمیایی یک شهر غیرنظامی در جهان تبدیل شد.

تدینی با بیان اینکه در ابتدا تعداد قربانیان چهار هزار و ۶۰۰ نفر اعلام شد، تصریح کرد: با گذشت زمان و شهادت تعدادی از مصدومان، شمار شهدای این فاجعه به ۱۱۰ نفر رسید و حدود هشت هزار نفر نیز دچار مصدومیت شدند که بسیاری از آنان همچنان با عوارض شدید تنفسی و جسمی دست و پنجه نرم می‌کنند.

وی با انتقاد از عملکرد نهادهای بین‌المللی خاطرنشان کرد: با وجود اینکه استفاده از سلاح‌های شیمیایی بر اساس کنوانسیون‌های بین‌المللی مصداق جنایت جنگی است، شکایت‌های ثبت‌شده از سوی جمهوری اسلامی ایران و قربانیان سردشت هیچ‌گاه به نتیجه مؤثری نرسید و عاملان و حامیان این جنایت مورد بازخواست قرار نگرفتند.

این هادی سیاسی با اشاره به منشأ ساخت بمب‌های شیمیایی گفت: اگرچه جهان، صدام را عامل اجرای این حمله معرفی کرد، اما واقعیت آن است که این تسلیحات توسط برخی کشورهای غربی و شرکت‌های شیمیایی اروپایی در اختیار رژیم بعث قرار گرفته بود.

وی ادامه داد: پس از حمله به سردشت، صدام با جسارت بیشتری حتی مردم شهر حلبچه عراق را نیز هدف حمله شیمیایی قرار داد که در اسفندماه سال ۱۳۶۶ به شهادت حدود پنج هزار نفر از مردم بی‌دفاع این شهر انجامید.

تدینی درباره علت افزایش تلفات در سردشت نیز بیان کرد: مردم این شهر که پیش‌تر بارها بمباران متعارف را تجربه کرده بودند، هنگام حمله شیمیایی برای در امان ماندن به زیرزمین‌ها و پناهگاه‌ها رفتند، در حالی که گازهای شیمیایی سنگین بوده و در نقاط کم‌ارتفاع تجمع پیدا می‌کنند؛ موضوعی که موجب افزایش شمار قربانیان شد.

وی با اشاره به ویژگی‌های مردم سردشت اظهار داشت: مردم این منطقه همواره در حراست از مرزها و حمایت از رزمندگان اسلام نقش مؤثری داشتند و با وجود سنی‌مذهب بودن، ارادت ویژه‌ای به اهل‌بیت(ع) نشان می‌دادند. همین همراهی و مقاومت مردمی از دلایل دشمنی رژیم بعث با مردم سردشت بود.

هادی سیاسی در پایان با تأکید بر اینکه آثار این جنایت هنوز بر زندگی بازماندگان سایه افکنده است، گفت: بسیاری از جانبازان شیمیایی سردشت همچنان با مشکلات شدید جسمی و تنفسی زندگی می‌کنند و با گذشت دهه‌ها، هنوز صدای مطالبه‌گری آنان برای اجرای عدالت در مجامع بین‌المللی به نتیجه نرسیده است.