علامه محلاتی و غیرت دینی

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی«نسیم محلات»،حجت‌الاسلام دکترعلیرضاسلیمی عضو هیئت ریئسه مجلس شورای اسلامی در رابطه با برگزاری همایش نکوداشت شیخ ذبیح‌اله محلاتی پیامی صادر کرد.متن پیام به شرح زیر است:

بسمه‌تعالی

مداد العلما افضل من دماء الشهداء

آیت‌الله علامه شیخ ذبیح‌الله محلاتی(ره) از جمله عالمان معاصر شیعه که کثیرالتألیف هستند به شمار می آید، علیرغم تعدد فراوان نوشتجات تمام کتاب‌های ایشان حول محور پاسخ به شبهات و دفع فرق باطله ارزیابی می‌شوند. آنچه علامه محلاتی را در این وادی وارد ساخت غیرت دینی بی‌نظیر آن شخصیت متضلع بود. بخش عظیمی از عناوین کتاب‌های او مصدر به کلمه «کشف» هستند، یعنی زدودن شبهه و استدلال و استفاده از اسلوب خاص برای پاسخگویی به تردیدهای جاری.

به راستی اگر این گونه سوالات اذهان را درگیر پیچ و خم‌های مهلک نمی‌کرد آیا خامه قوی امثال محلاتی به خروش می آمد تا گوهرهای ناب اندیشه وی از لابلای کلمات زرین خود نمایی کند؟!

محلاتی در دفاع از بیضه اسلام در میانه سیل مهیب بدع بی مهابا به میدان آمد. نه رنج غربت توانست او را به حاشیه راند و نه تلاطم زورق روزگار توانست اراده پولادین او را خرد کند. او انسانی حر بود و همین حریت مرکبی بود که تا ذروه نجاح او را رهنمون ساخت. آزادمنشی در تمام آثار او موج می‌زند، استدلال حریف را به راحتی بیان و برای افحام آن هیچ ملاحظه‌ای را روا نمی‌دارد، ملاحظه نوشتجات او در رد صوفیه، دفاع از حجاب، دفاع از ولایت امیر(ع) و سایر مکاتبات وی سندی گویا بر این مدعاست. آنچنان بر مبانی اسلام و تشیع متصلب بود که نمی‌توانست نظاره‌گر طعن بر آنها باشد. ردیه غراء او بر کسروی گرایی و یا بابیه و شیخی‌گری را بر این منوال می‌توان ارزیابی کرد. تاریخ‌نگاری وی نیز هدفمند بوده و صدر تا ذیل، غرض ذب از کیان ولایت در مکاتبات تاریخی ایشان خود نمایی می‌کند. موسوعه نگاری آن هم در چند جهت و در چند عنوان از اختصاصات آن نحریر عزیز به شمار می‌آید. قابل ذکر آنکه برخی از این موسوعه‌ها قبل از علامه محلاتی مسبوق نبوده و بعد از ایشان نیز کسی در آن وادی وارد نشده است، نمونه آن «ریاحین‌الشریعه» و «تاریخ سامرا» است. به صراحت عرض می‌کنم این علامه ذو وجوه در مقابله با چند فرقه انحرافی در زادگاه خود و برخی نقاط کشور آنچنان جد و جهد نمود که این افکار غیرمستقیم به کلی از آن دیار رخت بربست. راستی چرا امثال این علامه زمان‌شناس در پیچ وخم تاریخ آرام‌آرام نامشان نزد عوام ونه خواص غبار می گیرد؟ و چرا حتی در زادگاه خود شناخته شده نیستند؟

بر خود وظیفه می‌دانم از کلیه دست‌اندرکاران ارجمند برگزارکننده مراسم نکوداشت این عالم فرزانه سپاس داشته باشم.

در ختام این شعر انیق را در وصف او یادآور می‌شوم :

فلیس حیاه الدین بالسیف والقنا،

فاقلام اهل العلم امضی من السیف

[زنده بودن دین در پرتو شمشیر و نیزه نیست؛ این قلم دانشمندان است که از شمشیر برنده تر است].

دورد خدا بر او که با استقصاء خود مومنین را نزهت بخشید و با استفاده از ایضاح‌، غایهالمرام را در دسترس قرار داد او با احقاق حق، منهاج کرامتی بر تارک نشاند و از لوامع کافیه‌اش انوار ملکوت ساطع گشت. نوشتجاتش بصائر انس و در کفایت‌الخصام حقاً کافی است(۱)

والسلام علیه یوم ولد ویوم یموت ویوم یبعث حیا.

والسلام علیکم و رحمت الله

علیرضا سلیمی، عضو هیات ریسه مجلس شورای اسلامی

۱)به این صنعت اصطلاحاً براعهالاستهلال گویند. که در آن به بسیاری از کتب علماء اعلام که در دفاع از مکتب تشیع نگاشته شده اشارت رفته است.