شعبان شد و پیک عشق از راه آمد

شعبان،گنجینه ای ازانوار مرواریدهای بی بدیل،ماه شعبان،شعبان نامیده شد،زیرا روزی های مومنان دراین ماه قسمت میشود.

ماه رجب،کوله باربسته تاشعبان سفره نعمت وعشق بگستراند؛چراکه رجب آغازی عارفانه،برای رسیدن به سلوک عاشقانه ی ماه شعبان است.

ماه رجب مقدمه ای برفصل الخطاب شعبان، ماه عاشقی، شعف وشعوراست که درسراپرده سرور و ولادت ها، عطرآگین شده است. ماه زمینی شدن امام سجاد(ع)، سجاده نشین عشق، امام حسین(ع)، سکاندارکشتی هدایت وماه قمربنی هاشم، حضرت عباس(ع)است ودرنیمه بامیلادقائم آل محمد(عج)به کمال می رسد.

شعبان ماه پیامبراکرم(ص)نیزهست؛آن دم که فرمودند:(شعبان ماه من است.هرکه ماه مرا روزه بدارد،روزقیامت شفیع اوخواهم بود.) ازاین روست که امام صادق(ع)،درمقام این ماه فرمود:(روزه شعبان،ذخیره روزقیامت بنده است وهربنده ای که درماه شعبان زیاد روزه بگیرد،خداوندامرمعیشت اوراسامان بخشدوشردشمن راازاودفع کند).اگرچه شعبان بدرقه گوی رجب ومقدمه ی شروع رمضان است؛اماتنهارجبیون اندکه ازنعمت شعبان باخبرندوخودرادراین ماه برای رسیدن به مهمانی خداآماده می سازند.

امیدکه بهره واقعی ازفرصت این ماه نصیب همگان گردد تاجایی که بین حاجات وآمین خدای مهربانمان،فاصله ای جزنگاه ماواجابت حق نباشد.